Η ιγμορίτιδα είναι η φλεγμονή των ιγμορείων αεροφόρων κοιλοτήτων ,είναι ένα σύνηθες πρόβλημα , που εμφανίζεται σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους σε κάποια φάση της ζωής τους. Η οξεία ή η χρόνια ιγμορίτιδα είναι η πέμπτη συνηθέστερη διάγνωση , για την οποία χορηγούνται αντιβιοτικά. Στις αιτίες της φλεγμονής που οδηγούν σε ιγμορίτιδα , μπορούν να περιλαμβάνονται η αλλεργική αντίδραση , ο χημικός ερεθισμός ,οι φλεγμονές , η μηχανική απόφραξη αλλά και η φλεγμονή ενός άνω δοντιού. Περίπου τ0 10% των περιπτώσεων ιγμορίτιδας μπορεί να οφείλεται σε κάποιο οδοντιατρικό πρόβλημα.
Η διαφοροποίηση του οδοντογενούς πόνου από τον πόνο του ιγμόρειου περιλαμβάνει την καταγραφή του ιστορικού του πόνου και κατά πόσον ο ασθενής έχει ιστορικό ιγμορίτιδας. Η ακτινογραφική εξέταση περιλαμβάνει μία οπισθοφατνιακή και πιθανόν και μια πανοραμική ακτινογραφία. Ένα αυξημένο επίπεδο υγρών μέσα από ιγμόρειο μπορεί να υποδηλώνει φλεγμονή. Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει ψηλάφηση του ιγμορείου καθώς και εξέταση των δοντιών, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει και αξιολόγηση της ζωτικότητας των δοντιών .
Τυπικά σημεία και συμπτώματα ιγμορίτιδας είναι η ευαισθησία επάνω από τα ιγμόρεια, η ρινική απόφραξη , η ρινική καταρροή με έντονη οσμή, ο πυρετός , ο πονοκέφαλος και ο πόνος στα δόντια.
Η θεραπεία μιας φλεγμονής του ιγμορείου εξαρτάται από την πηγή της φλεγμονής και από το κατά πόσον αυτή είναι οξεία ή χρόνια . Η θεραπεία της ιγμορίτιδας επικεντρώνεται σε δύο σημεία , στη διευκόλυνση της παροχέτευσης και στη θεραπεία της φλεγμονής.
Η λύση που επιλεγεί για την αντιμετώπιση τους ασθενούς εναπόκειται στην κρίση του οδοντιάτρου και εξαρτάται από την κλινική κατάσταση του ασθενούς αλλά και από την εκπαίδευση και την εμπειρία του οδοντιάτρου, γιατί στην χρόνια ιγμορίτιδα δεν αρκούν μόνο τα αντιβιοτικά αλλά μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση .
Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, τακτικούς ελέγχους τον οδοντίατρό μας, κάθε 6 μήνες καθαρισμό δοντιών και σωστή στοματική υγιεινή
