Τα γλυκά όλοι γνωρίζουμε ότι είναι επιβλαβή για τα δόντια. Αυτό που οι περισσότεροι δε γνωρίζουμε όμως είναι, ότι δεν έχει σημασία τόσο η ποσότητα όσο το πόσο συχνά γίνεται η λήψη γλυκών αλλά και σε τι μορφή είναι (στερεή, υγρή, κολλώδη). Οι στερεές σκληρές τροφές απαιτούν ισχυρή μάσηση, που διεγείρει την έκκριση του σάλιου συμβάλλοντας έτσι στον αυτοκαθαρισμό των δοντιών. Αντίθετα κολλώδεις ή μαλακές τροφές όπως μαρμελάδα, γλυκό του κουταλιού, παραμένουν προσκολλημένες για μεγάλα χρονικά διαστήματα στις επιφάνειες των δοντιών με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο χρόνος δράσης της τερηδόνας.
Επίσης ανάμεσα στα γεύματα αν το παιδί καταναλώνει 2-3 φορές ζαχαρούχες τροφές σε διάστημα 3-4 ωρών, τότε ουσιαστικά τα δόντια του δέχονται μια συνεχή επίδραση τερηδογόνων οξέων που δεν προλαβαίνει να εξουδετερώσει η παρουσία του φθορίου και του σάλιου.
Η συνεχής κατανάλωση ακόμη και μικρών ποσοτήτων γλυκών και ζάχαρης , είναι ιδιαίτερα επιβλαβής συνήθεια. Για αυτό και τα γλυκά δεν πρέπει να εύκαιρα στο σπίτι αποτελώντας πειρασμό για μικρούς και μεγάλους.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα απαρνηθούμε, αλλά να τα τρώμε μετά το φαγητό και ύστερα να βουρτσίζουμε τα δόντια μας με μία φθοριούχο οδοντόκρεμα.
Χαρακτηριστικά μια καραμέλα έχει 3 φορές περισσότερο τερηδογόνο δράση από μία πάστα, ενώ μια ζαχαρούχα τσίχλα μέχρι και 30 φορές περισσότερη από ένα φρούτο .