Συγγενής έλλειψη των δοντιών .
Οι άνω πλάγιοι τομείς , οι κάτω προγόμφιοι και οι φρονιμήτες, παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά συγγενούς ελλείψεως. Συνήθως αυτό γίνεται αντιληπτό από την παιδική ηλικία , όπου διαπιστώνουμε πολλά κενά μεταξύ των δοντιών κατά την ανατολή των μόνιμων δοντιών. Κατά συνέπεια τα δόντια μεγαλώνοντας φαίνονται πιο μυτερά πιο αραιά και πιο μικρά .
Η πανοραμική ακτινογραφία, μας πληροφορεί αν τα δόντια που λείπουν είναι έγκλειστα στην γνάθο ή δεν υπάρχουν καθόλου . Η αιτία της συγγενή έλλειψης των δοντιών σε πολλές περιπτώσεις είναι κληρονομική. Άλλοι παράγοντες είναι το κάπνισμα της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη και σε άλλες περιπτώσεις δεν εντοπίζονται οι αιτίες.
8,4% του ελληνικού πληθυσμού έχει ολιγοδοντία ,σύμφωνα με έρευνα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η έλλειψη των δοντιών μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση ενός παιδιού, ιδιαίτερα όταν τα αραιά δόντια του παιδιού γίνονται αντικείμενο πειραγμάτων στο σχολείο.
Φυσικά η απουσία δοντιών επηρεάζει και όλο το στοματογναθικό σύστημα.
Η θεραπεία λαμβάνεται εξατομικευμένα, η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική . Η αγενεσία δοντιών αντιμετωπίζεται είτε με το κλείσιμο των διαστημάτων των ελλειπόντων δοντιών με Ορθοδοντκή μετακίνηση των υπολοίπων δοντιών , είτε με τη διευθέτηση των χώρων προκειμένου να αποκατασταθούν τα ελλείποντα δόντια με κάποια ακίνητη προσθετική (γέφυρες Mryland,όψεις , εμφυτεύματα) , ώστε να συμβάλλουν στην απόκτηση ενός αρμονικού χαμόγελου.