Η τερηδόνα είναι νόσος των σκληρών οδοντικών ιστών, που χαρακτηρίζεται από αποδόμηση του ανόργανου τμήματος και καταστροφή της οργανικής ουσίας του δοντιού. Κατά την κλινική εξέταση, ο έλεγχος της τερηδόνας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και πρέπει να γίνεται μεθοδικά, αρχίζοντας και τελειώνοντας σε ένα συγκεκριμένο σημείο.
Κατά την εξέταση η προσοχή μας εστιάζεται στην εντόπιση των περιοχών των δοντιών, που εμφανίζουν αφενός αλλαγή χρώματος και αφετέρου λύση της αδαμαντίνης .
Ο βαθμός αλλαγής του χρώματος είναι συνάρτηση του στάδιου εξέλιξης της τερηδόνας .Έτσι μια περιοχή με ανερχόμενη τερηδόνα, θα εμφανίζει όψη κιμωλίας, ενώ μια περιοχή, που η τερηδόνα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, θα εμφανίζει χροιά από ανοικτή κίτρινη μέχρι καφέ.
Για την εξέταση των απρόσιτων, όμορων επιφανειών, χρησιμοποιείται το οδοντικό νήμα. Η δίοδος του νήματος κάτω από το σημείο επαφής , όπου συνήθως αναπτύσσεται η τερηδόνα, θα έχει ως αποτέλεσμα την αποκοπή του, εφόσον υπάρχει λύση της αδαμαντίνης, λόγω τερηδόνας.
Τέλος , πρέπει να τονιστεί ότι η καλύτερη μέθοδος εντόπισης των τερηδόνων στις όμορες επιφάνειες αποτελεί η ακτινογραφία .
Η εξέταση των δοντιών πρέπει να γίνεται με κάτοπτρο και οδοντικό νήμα και καλό φωτισμό. Προσεκτική ανίχνευση και με ακτινογραφίες, προσπαθούμε να εντοπίσουμε την τερηδόνα σε αρχικά στάδια. Όσο αθώα και να φαντάζει μία τερηδόνα, αν δεν την λάβουμε σοβαρά υπόψιν μας, κινδυνεύουμε να εξελιχθεί σε μεγάλη απώλεια οδοντικής ουσίας, ενδοδοντικές θεραπείες (απονευρώσεις) με κύστες, αποστήματα, πόνο και πολλές φορές οδηγούμαστε στην τελική φάση του δοντιού που είναι η εξαγωγή . Με συνέπεια να αναγκαζόμαστε να “χαλάμε ” υγιή διπλανά δόντια τροχίζοντας τα, για να τοποθετηθούν σε γέφυρες .
Δεν αμελούμε το καθημερινό μας βούρτσισμα και τον ανά έξι μήνες έλεγχο και καθαρισμό των δοντιών στον οδοντίατρό μας . Η πρόληψη και η ενημέρωση είναι καλύτερη θεραπεία.